Правілы, паводле якіх кніга спрачаецца з запісам

Адзін нумар біркі стаіць у некалькіх жывёл пакета.

Бірку мяняюць і перавешваюць, таму ўнікальнай яна не лічыцца. Але дзве жывыя жывёлы з адной біркай у адной гаспадарцы — амаль заўсёды памылка набору.

Бацька выбыў раней, чым мог быць зачаты нашчадак: паміж выбыццём і нараджэннем больш за тэрмін цельнасці.

Само па сабе не памылка: замарожанае семя працуе дзесяцігоддзямі, і гэта звычайны выпадак. Але калі гаспадарка семя не захоўвае, значыць сувязь усталявана не з тым быком.

Кроўнасць адрозніваецца ад паўсумы бацькоўскіх больш чым на допуск.

Доля крыві нашчадка — сярэдняе доляў бацькоў. Разыходжанне азначае памылку або ў кроўнасці, або ў самім бацьку; другое значна горш, бо псуе і ўсіх астатніх нашчадкаў гэтага бацькі. Адзінае правіла, у якога вага залежыць ад велічыні разыходжання: пазнака злева гаворыць пра часты выпадак, а вялікае разыходжанне прыходзіць як «выправіць».

Уведзены ў картку каэфіцыент інбрыдынгу адрозніваецца ад палічанага па радаводзе.

Разыходжанне не заўсёды памылка: наш разлік ідзе па тым радаводзе, што ёсць у кнізе, а гаспадарка магла лічыць па больш поўным. Але гэта заўсёды пытанне — па якім менавіта.

Узрост першага ацёлу больш за сорак восем месяцаў.

Ацёл у чатыры гады магчымы, проста дарагі. Але часцей гэта значыць, што больш раннія ацёлы проста не запісаны, — і тады няверны не ўзрост, а паўната даных.

У радзе нумароў ацёлаў не хапае аднаго або некалькіх.

Або ацёл не запісаны — і тады няпоўныя ўсе пажыццёвыя велічыні, — або нумары прастаўлены няверна.

Дата нараджэння жывёлы, запісанай прыплодам, не супадае з датай ацёлу.

Ацёл і нараджэнне цяляці — адзін факт, запісаны двойчы. Разыходжанне азначае, што прыплодам адзначана не тая жывёла або ў адной з дат памылка набору.

Тып нараджэння, лікі жывых цялушак, бычкоў і мёртванароджаных і карткі цялят гавораць пра розную колькасць.

Колькі нарадзілася, кніга ведае тройчы, і тры крыніцы завяліся ў розны час: тып нараджэння пераносілі з ранейшай сістэмы, лікі прастаўляюць уручную, карткі заводзяць не на ўсіх цялят. Разыходжанне азначае, што адно з трох запісана няверна, а якое менавіта — відаць па самой знаходцы.

Кантрольная дойка запісана раней за першы ацёл каровы або пасля даты запуску.

Даіць няма чаго да першага ацёлу і пасля запуску. Звычайна пераблытана жывёла або з’ехаў год у даце.

Прамежак паміж суседнімі па нумары ацёламі перавышае дзевяцьсот дзён.

Амаль заўсёды гэта прапушчаны ацёл, а не карова, якая прастаяла яловай два з паловай гады: нумары ацёлаў ідуць запар, а адзін з іх не запісаны. Пропуск зрушвае нумарацыю лактацый і ўзроставую групу ва ўсіх наступных запісах жывёлы.

Ад ацёлу да першага асемянення прайшло больш за дзвесце пяцьдзясят дзён.

Такі разрыў азначае або страчаныя запісы пра асемяненні, або карову, якую паўгода не асемянялі і ўсё ж пакінулі ў статку. Абодва выпадкі вартыя пытання, і абодва псуюць сервіс-перыяд — велічыню, па якой мяркуюць пра ўзнаўленне ўсяго статка.

Месца жывёлы па прывезенай ацэнцы і па разліку кнігі адрозніваецца больш чым на сорак працэнтыляў.

Ацэнкі на розных базах не абавязаны супадаць, але абавязаны быць пра адну жывёлу. Разыходжанне ў сорак працэнтыляў азначае, што адна з іх пра іншае: пераблытаны слупок, ацэнка чужой жывёлы, індэкс іншай пароды або іншай шкалы. Працэнтылі параўноўваюцца таму, што гэта адзіная агульная велічыня: ачкі індэкса ў розных цэнтраў непараўнальныя, а месца ў сваёй папуляцыі — так.

Малочны тлушч у кілаграмах адрозніваецца ад здабытку надою на працэнт тлушчу больш чым на дзясятую долю.

Разыходжанне большае за акругленне азначае, што лікі ўзятыя з розных крыніц, і які з іх верны, ведае толькі гаспадарка.

У радзе кантрольных доек адной лактацыі ёсць прамежак даўжэйшы за семдзесят пяць дзён.

Надой за 305 дзён лічыцца па адрэзках паміж замерамі, і прамежкі кніга далічвае сама. За сямюдзесяццю пяццю днямі крывая паміж дзвюма кропкамі аднаўляецца ўжо не па даных, а па здагадцы: пік лактацыі можа цалкам змясціцца ў пропуск. Гэта тая самая падстава, па якой кніга патрабуе не менш за шэсць доек, — дагэтуль абвешчаная ў слоўніку і не правераная.

У межах адной лактацыі частка замераў знята службай уліку, частка — гаспадаркай, або метады кантролю адрозніваюцца іначай.

Надой за 305 дзён складаецца з кропак аднаго рада, і рад абавязаны быць аднародным: замер службы ўліку і замер гаспадаркі — розныя па доказнасці лікі. Праверка па статку гэта ўжо бачыць, але там яна гаворыць пра статак увогуле; тут гаворка пра канкрэтную лактацыю, з якой лічыцца канкрэтны лік у дакуменце жывёлы.

У межах аднаго кантрольнага дня тлушч, бялок, саматычныя клеткі або ўдой за суткі запісаны так, як вымярэнне выглядаць не можа: адно значэнне ў занадта многіх, або разброс блізкі да нуля, або ў большасці запісаў апошні знак нулявы.

Кожны такі лік паасобку праўдападобны, і паштучныя праверкі прапускаюць іх усе да адной. Разам яны азначаюць, што проб не рабілі, а калонку проста запоўнілі. Па такіх запісах лічыцца і лактацыя, і пляменная каштоўнасць, і параўнанне з аднагодкамі — гэта значыць памылка расходзіцца па ўсёй кнізе, застаючыся нябачнай.

Кантрольныя дойкі статка запісаны часткова з лабараторыі, часткова са слоў уладальніка або імпартам.

Лабараторны замер і замер гаспадаркі — розныя па дакладнасці лікі, і складаць іх у адно сярэдняе нельга. Гэта не забарона: папярэджанне гаворыць, што частка даных не пацверджана незалежна, і па іх нельга меркаваць пра статак як пра адзінае цэлае.

У межах аднаго профілю ацэнкі жывёл статка спасылаюцца на розныя версіі базы параўнання.

Індэкс — гэта адхіленне ад базы. Дзвюх жывёл, палічаных ад розных баз, нельга ні параўнаць, ні паставіць у адзін спіс: розніца паміж імі часткова адлюстроўвае розніцу баз, а не жывёл.

У радзе гадоў паміж першым і апошнім ацёлам статка ёсць год, за які не запісана ніводнага. Глядзіцца толькі ў статках, якія целяцца рэгулярна: пры рэдкіх ацёлах пусты год нічога не значыць.

Статак, які цяліўся да і пасля, не мог не цяліцца ў прамежку. Амаль заўсёды гэта неперададзеная за год справаздача, а не прастой: пажыццёвыя велічыні і ўзрост першага ацёлу па гэтых гадах лічацца няверна.

Прыкметная доля статка лічыцца народжанай першага студзеня або першага чысла месяца.

Так выглядае перанос з папяровага ўліку, дзе вядомы быў толькі год або месяц: недастатковае запаўнялі пачаткам перыяду. Узрост першага ацёлу па такіх запісах зрушаны на месяцы, і гаспадарка выглядае горш або лепш, чым яна ёсць.

Прыкметная доля надояў у статку кратная пяцістам кілаграмам.

Змераны надой круглым бывае рэдка. Масавая кратнасць азначае ацэнку на вока або перанос са справаздачы, дзе лікі ўжо акруглілі, — і такія даныя нельга выкарыстоўваць для ацэнкі пляменнай каштоўнасці.

Надой асобных жывёл адрозніваецца ад медыяны свайго ж статка больш чым утрая ў любы бок.

Рамка праўдападобнасці адна на ўсю кнігу і загадзя шырокая. Статак — куды больш дакладная мерка: у гаспадарцы з сярэднім надоем 7 000 кг запіс на 22 000 фармальна праўдападобны, а на справе гэта амаль заўсёды лішні нуль або чужы радок.

У часткі жывых самак за апошнія дванаццаць месяцаў не запісана ніводнага замеру. Лічыцца па ўсіх жывых самках, уключаючы цялушак: той жа ўмовай, якой гэты лік выводзіцца ў паласе спраў кабінета.

Прадукцыйнасць у кнізе лічыцца па кантрольных дойках. Карова без замераў не ўдзельнічае ні ў ацэнцы быка па дочках, ні ў сярэдніх па статку — яна ёсць у спісе і адсутнічае ў разліках. Гэты ж лік гаспадарка бачыць у паласе спраў кабінета: там ён называе працу, тут — яе прычыну.

У двух і больш запісаў статка супадае лічбавая частка ідэнтыфікатараў — пры тым, што запісаны яны ў розных палях або ў розных сістэмах нумарацыі.

Адзінага нумара ў жывёлы ў Расіі няма: адна карова ходзіць пад нацыянальным нумарам, пад XXRUS…, пад інвентарным і пад біркай. Супадзенне лічбаў азначае адно з двух — або гэта адна карова, заведзеная двойчы, або два розныя нумары, што выпадкова сышліся лічбамі. Адрозніць іх можа толькі гаспадарка, і папярэджанне задае пытанне, а не адказвае на яго.

За ўсе запісаныя ацёлы статка не адзначана ніводнага мёртванароджанага цяляці.

Мёртванароджанні бываюць ва ўсіх: у свеце гэта пяць-восем працэнтаў ацёлаў, і нуль пры сотні ацёлаў азначае не дабрабыт, а тое, што страты не запісваюць. Доля мёртванароджаных — паказчык, па якім мяркуюць пра работу з сухастоем і ацёлам; статак без яе выглядае лепш, чым ён ёсць, і параўноўваць яго з тым, хто вядзе ўлік сумленна, нельга.

За апошнія дванаццаць месяцаў у статку не запісана ніводнага выпадку хваробы або лячэння.

Каровы хварэюць, і малочнага статка без ніводнага выпадку мастыту за год не бывае. Пусты журнал азначае не здароўе, а адсутнасць уліку — і ўсё, што кніга лічыць па здароўі, у такім статку моўчкі няправільна. Горш: такі статак выглядае ўзорным побач з тым, дзе падзеі запісаны сумленна.

За апошнія тры гады ў статку не адзначана ні выбракоўкі, ні падзежу, ні продажу на бок.

Статка без выбыцця не бывае: каровы выбываюць па ўзросце, па хваробе, па бясплоддзі. Нуль азначае, што выбыцці афармляюць міма кнігі, і тады няверны назоўнік у кожнай долі — ад працэнта кароў з запісаным надоем да сярэдняга ўзросту статка. Гэта памылка, якой не відаць ні ў адным асобным запісе.

У жывёлы са знакам Асацыяцыі палі мянялі ўжо пасля таго, як знак быў пастаўлены.

Пацвярджэнне адносіцца да таго стану запісу, які бачыў эксперт. Праўка пасля яго законная — даныя ўдакладняюцца, — але знак пры гэтым працягвае стаяць і азначае ўжо не тое, што азначаў. Кніга гэта запісвае ў журнал правак з першага дня і дагэтуль нікому не паказвала.

Адно і тое ж поле аднаго запісу правілі тры разы і больш за тыдзень.

Так выглядае падбор значэння: лік мяняюць, глядзяць на вынік, мяняюць зноў. Гэтак жа выглядае і сумленны пошук памылкі ў пераносе — адрозніць іх па журнале нельга, і правіла за гэта не бярэцца. Яно называе месца, дзе варта спытаць, што там адбывалася.

Прыкметная доля падзей статка запісана ў кнігу нашмат пазней за той дзень, якім яны датаваны.

Дойка за сакавік, загружаная ў снежні, адноўлена па памяці або па паперы — і памылак у ёй на парадак больш, чым у запісанай адразу. Само па сабе гэта не парушэнне: гаспадарка мае права данесці даныя за мінулы год. Але матэрыял такога паходжання нельга моўчкі складаць у адно сярэдняе з бягучым улікам, і ведаць пра яго трэба да, а не пасля разліку.

Запісы адной жывёлы аднаго віду — напрыклад, прадукцыйнасць — прысылалі два і больш розныя адпраўнікі.

З’яўленне даручэнняў на загрузку зрабіла гэта магчымым: службу ўліку і лабараторыю прызначае гаспадарка, і абедзве шлюць дойкі. Хто з іх мае рацыю, кніга не вырашае — перамагае той, хто прыслаў апошнім, і адбываецца гэта моўчкі. Пакуль канфлікт не названы, уладальнік даных не ведае, чые лікі ў яго ляжаць.