Կանոնները, որոնցով մատյանը վիճում է գրառման հետ

Երեք վիճակ, և դրանց մեջ «ուղղել» չկա

Ստուգումը չի խնդրում ուղղել գրառումը, և սա քաղաքավարություն չէ։ Ուղղումը հարմարեցումից այն չի կարող տարբերել իր իսկ կառուցվածքով. կանոնը, որ ասում է «կաթնատվությունը 45 000 կգ սահմաններից դուրս է», «ուղղե՛ք» բառի դեպքում խնդրում է դնել 12 000 — արգելքը կվերանա, Ասոցիացիայի նշանը կդրվի, իսկ մատյանը կգրանցի թիվ, որը ոչ ոք չի չափել։ Ուստի ստուգումն անվանում է գրառման վիճակը, իսկ որոշումը մնում է մարդկանց։

Վիճակները երեքն են։ «Պահանջվում են տվյալներ» — դաշտերը լրացված չեն. չկա ծննդյան ամսաթիվ, չկա ցեղատեսակ, չկա ոչ մի ծնող։ Այստեղ խաբելու բան չկա, ճանապարհը մեկն է՝ լրացնել բացակայողը։ «Տվյալները չեն համընկնում» — տվյալները կան և հակասում են միմյանց. հորթաբերումը ծնունդից շուտ, ԴՆԹ-ն բացառել է գրանցված հորը, արյունակցությունը հարյուր տոկոսից ավելի է։ Այստեղ գրառման ուղղումը հենց այն է, ինչ չի կարելի անել առանց հիմքի։ «Արժե նայել» — կանոնը նկատել է տարօրինակություն և կարող է սխալվել։

Երկրորդի և երրորդի տարբերությունը խստության մեջ չէ, այլ նրանում, թե կանոնն ինքը կարո՞ղ է սխալվել։ «Հայրը ժառանգից երիտասարդ է»-ն սխալվել չի կարող — սա հակասություն է։ «Կաթնատվությունը քսանհինգ հազարից բարձր»-ը կարող է. այդպիսի կովը հազվադեպ է, բայց հնարավոր, և այն արգելելը կնշանակեր երաշխավորել այն, ինչ մենք չգիտենք։

Ի՞նչ է լինում այն գրառման հետ, որին հարցեր կան

Ոչինչ չի ջնջվում և հետ չի շրջվում. տվյալները մնում են մատյանում, տնտեսությունը դրանք տեսնում է և ուղղում։ Զսպվում է այլ բան՝ Ասոցիացիայի հաստատումը, հենց այն նշանը, որի համար էլ գրառումը բացվում է։ Քանի դեռ գտածոն վերլուծված չէ, կենդանին չի հաստատվում և մատյանով տոհմային չի համարվում։

Դա վերանում է տարբեր կերպ։ «Պահանջվում են տվյալներ»-ը վերանում է բացակայողի բեռնումով — և միայն դրանով։ «Տվյալները չեն համընկնում»-ը վերանում է բացատրությամբ, որը փորձագետն ընդունում է. փաստաթղթով, լաբորատորիայի տեղեկանքով, տնտեսության նամակով այն մասին, թե որտեղից է առաջացել տարբերությունը։ Փորձագետն իրավունք ունի գտածոն ոչ էական համարել և հանել այն — բայց հանում է անվանապես, այս գրառման և այս կանոնի համար, և դա մնում է հայտի պատմության մեջ։

Երրորդ ելքն էլ օրինական է. ընդունել, որ կենդանին տոհմային չի համարվում։ Մատյանը պարտավոր չէ հաստատել այն ամենը, ինչ բեռնվել է իր մեջ, և առանց հաստատման գրառումը թերություն չէ, այլ գործի ազնիվ վիճակ։

Ի՞նչ է պահանջում մատյանը համաձայնեցվածությունից բացի

Ստորև բերված կանոնները տվյալները համեմատում են միմյանց հետ։ Դրանցից առանձին մատյանը նայում է լիարժեքությանը. հաստատումը նշանակում է ոչ միայն «տարբերություններ չկան», այլև «փոխանցվել է ամեն անհրաժեշտը»։ Ցանկը կարճ է և մեկն է բոլոր հայտերի համար։

Առանց ինչի գրառումը չի հաստատվում.

• ծննդյան ամսաթիվդրանից են հաշվվում առաջին հորթաբերման տարիքը, լակտացիաների համարները և տոհմածառի ստուգումները
• ցեղատեսակառանց ցեղատեսակի գրառումը հնարավոր չէ համեմատել հասակակիցների հետ և ներառել հաշվետվություններում
• հայր՝ գրառում մատյանում կամ համար ըստ փաստաթղթերիմատյանը հաստատում է ծագումը. առանց հոր հաստատելու բան չկա
• մայր՝ գրառում մատյանում կամ համար ըստ փաստաթղթերիառանց մոր կտրվում է մայրական գիծը և չի հաշվվում սերնդի ինբրիդինգը
• առնվազն մեկ հորթաբերումառանց հորթաբերման կովը կա՛մ կով չէ, կա՛մ կորած պատմություն
• հսկիչ կիթեր (առնվազն 6, եթե հայտարարված է 305-օրյա կաթնատվություն)305-օրյա կաթնատվությունն առանց չափումների անհայտ որտեղից վերցված թիվ է